ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

311

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

كى بباب خناق دموى ياذ كردم و بوذ كى بدين زخم مهرهء كردن بشكند سوى « 1 » كلو و خناق افتد ( f . 244 ) و علاج آن بوذ كى يكى الت سازند جن انبور و بكلو فرو كنند و بايهء انبور بكشند تا سر انبور كى بكلو اندر بوذ باز روذ « 2 » و مهره بجاى خويش « 3 » روذ يا « 4 » لقام « 5 » نيز كى آرند و زفانهء « 4 » لقام « 5 » بكلو فرو - كنذ جنانك اسب را و انكاه نايزه « 6 » لقام بكشد تا زفانه لقام مهره كردن را باز جاى خويش « 3 » برذ و لكن زبانه « 7 » لقام دراز بايذ . آنج « 8 » اندرين باب واجب ديدم كفتم « 8 » . باب السعال « 9 » سرفه حركتى بوذ طبيعى كه از قوّت « 10 » دافعه شوشه « 11 » يارى خواهذ از قوت حركات ارادى كى باضلاع است و آن عضلات كجنباننده « 12 » بهلوها « 13 » ست تا دفع كند جيزى را كى دم زدن را همى زيان دارذ و اين از قبل آن بوذ كشوشه را كدر نيست سوى زير تا جيزى كه ورا زيان دارذ « 14 » بسوى زير دفع كندى جنانك معده راست و مغز را ، تا هر جيزى كى بايذ از شوشه بيرون آيذ بجنبش سرفه « 15 » بايذ آوردن و سرفه يا از جهت بيرون آوردن خلطى بوذ از شوشه و آن بيمارى نبوذ جى عرض بوذ از بيمارى ديكر يا

--> ( 1 ) - ف : بسوى ( 2 ) - ف : باز شوذ ( 3 ) - ف : افزوده . باز ( 4 - 4 ) - ف : لقام نيزك ارذ و پايهء ( 5 ) - ب ه : لكام ( 6 ) - ب ه : نايجه ( 7 ) - ف : زفانهء ( 8 - 8 ) - ف : واجب بوذ كفتم ( 9 ) - ف : باب سعال . ب ه : لعوق سرفهء كودكان و اين را بلادرى خوانند رب السوس صمغ عربى كثيرا نشاسته بانيد از هر يكى سه درم دانه بهى بوست باز كرده دو درم همه نرم سوده و روغن بادام يك ستير انكبين بنج ستير باهم بياميزند و اندك با شير مادر مىدهند نافع بود ان شاء اللّه . ( 10 ) - ف : قوه ( 11 ) - ب ه : كى ( 12 ) - ب ه : كمحرك ( 13 ) - ب ه : اضلاع ( 14 ) - ف : دارذى ( 15 ) - ف : افزوده . بيرون